داشتن هش تراکنش تتر یا تصویر رسید، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند پرداخت مورد انتظار شما انجام شده است. باید شبکه، وضعیت اجرا، خود دارایی، مقصد و مقدار را با درخواست پرداخت تطبیق دهید. ثبت تراکنش روی شبکه نیز با شارژشدن حساب داخلی یک صرافی یا فروشگاه یک مرحله نیست.

نمای واقعی زبانهٔ شناسهٔ تراکنش در پنل؛ برای تصویر، تراکنشی ارسال یا پرداختی انجام نشده است.
نمای واقعی زبانهٔ شناسهٔ تراکنش در پنل؛ برای تصویر، تراکنشی ارسال یا پرداختی انجام نشده است.

۱. شبکه و هش کامل را بگیرید

از فرستنده نام دقیق شبکه و شناسهٔ تراکنش را بخواهید. هش را در اکسپلورر معتبر همان شبکه بررسی کنید. اگر پیدا نشد، احتمال شبکهٔ اشتباه، ورودی ناقص یا تأخیر سرویس را بررسی کنید؛ نه فوراً رسید را جعلی بنامید و نه پرداخت را تأییدشده حساب کنید.

۲. وضعیت اجرا را بخوانید

نمایش اولیهٔ تراکنش یا قرارگرفتن در صف، معادل اجرای نهایی نیست. وضعیت اجرا و تأییدهای مورد نیاز مقصد را ببینید. در تراکنش‌های قراردادی، نتیجهٔ اجرای قرارداد و رویدادهای مربوط به انتقال توکن اهمیت دارند. شرایط واریز سرویس مقصد را هم جدا بررسی کنید.

۳. مطمئن شوید دارایی همان تتر مورد انتظار است

نام یا نماد USDT به‌تنهایی اصالت توکن را ثابت نمی‌کند. در شبکه‌های قراردادی، قرارداد دارایی را با مرجع رسمی همان دارایی و شبکه تطبیق دهید. لوگو و ارزش نمایشی اکسپلورر، جای این کنترل را نمی‌گیرند.

۴. مقصد و مقدار انتقال توکن را ببینید

در بعضی تراکنش‌ها، فیلد to آدرس قرارداد است. دریافت‌کنندهٔ توکن را در رویداد انتقال یا بخش انتقال توکن اکسپلورر بخوانید. مقدار باید با واحد و اعشار صحیح نمایش داده شود و با پرداخت مورد انتظار مطابقت داشته باشد.

۵. وصول در سرویس مقصد را جدا بررسی کنید

ممکن است انتقال روی زنجیره انجام شده، اما سرویس مقصد هنوز اعتبار نداده باشد. شبکهٔ پذیرفته‌شده، حداقل واریز، تعداد تأییدها و وضعیت سرویس را بررسی کنید. برای پیگیری، هش و اطلاعات مرتبط را از مسیر رسمی پشتیبانی ارائه کنید؛ عبارت بازیابی یا کلید خصوصی را ارسال نکنید.

یک مثال روشن

مشتری تصویری با عبارت «۱۰۰۰ تتر ارسال شد» می‌فرستد. تراکنش پیدا می‌شود، اما قرارداد دارایی با تتر مورد توافق متفاوت است. وجود هش برای اعلام وصول کافی نیست. در مثال دیگری، توکن و مقصد درست‌اند ولی اعتبار حساب ثبت نشده؛ این مورد نیاز به پیگیری سرویس مقصد دارد و لزوماً رسید جعلی نیست.

بررسی AML را با تأیید انتقال یکی نکنید

بررسی شبکه دربارهٔ اجرای رویداد و جزئیات پرداخت است. AML دربارهٔ نشانه‌های ریسک در دامنهٔ یک تحلیل است. تراکنش موفق می‌تواند نیازمند بررسی ریسک باشد و نتیجهٔ کم‌ریسک هم مقصد صحیح را ثابت نمی‌کند. در پروندهٔ مالی، این دو نتیجه را در ستون‌های جدا نگه دارید.

در تصویر، زبانهٔ TXID آریا کریپتو دیده می‌شود. در این ورودی باید شناسهٔ تراکنش وارد شود؛ آدرس کیف پول، ورودی متفاوتی است.

مطالعهٔ مرتبط

منابع و مستندات